ปัญหาที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นจากจุดเล็ก ๆ ตั้งนานแล้วที่มันเป็นรอยร้าว
คณะกรรมการหลาย ๆ คนไม่พอใจที่ผมเป็นเด็ก (จริง ๆ ผมอายุ 30 แล้ว เคยทำงานเป็นผู้จัดการบริษัท มีลูกน้องที่อายุแก่กว่าเรียนสูงกว่าผมอีกด้วย)
แต่มีความคิดและการพูดจา ในที่ประชุมแบบก้าวร้าวไม่เห็นแก่หัวผู้ใหญ่ (ตามที่เค้าว่าอะนะ) แต่เวลาผมถามก็ไม่มีใครว่าผมแบบนี้สักคน
ซึ่งตรงนี้ผมก็อธิบายไปหลายทีแล้วว่า มันเกิดจากการทำงาน หลังจากการทำงานแล้วผมก็ปกติเหมือนเดิม เพียงแต่ว่าเวลาหันหน้าเข้าที่ประชุมก็จะต้องออกมาเป็นอีกแบบหนึ่ง เนื่องจากมันเป็นหน้าที่มันเป็นงาน ถ้าไม่มีใครพูดตรง ๆ ความจริงกันเลยสักคนมัวแต่เกรงใจกันอยู่ ผมว่างานมันคงเดินไปได้ไม่เท่าไหร่ ซึ่งทุกครั้งมันก็ได้ข้อสรุปและัผมก็เห็นว่าทุกคนพอใจ และยกมือสนับสนุนสิ่งที่ผมแสดงความคิดเห็นด้วยซ้ำ
แต่ก็นั่นล่ะ มันเลยเกิดความไม่พอใจลึก ๆ สำหรับคณะกรรมการอาวุโส และเกิดการบอยคอต ไม่มีการเข้ามาในเว็บบอร์ดชมรม ทิ้งเว็บบอร์ดชมรมให้เป็นที่รกร้าง เนื่องจากไม่พอใจเว็บมาสเตอร์
หลังจากนั้นก็เริ่มมีการแบ่งกลุ่มเกิดขึ้น
ซึ่งผมก็กล้าพูดหน้าบอร์ดเลยว่า การแบ่งชนชั้นวรรณะ แบ่งกลุ่ม แบ่งพรรคแบ่งพวก เกิดจากพวกท่านนั่นล่ะ เพราะถึงผมจะเป็นเด็ก แต่เวลาหลังการทำงานแล้วก็คือจบ ไม่มีการคิดเล็กคิดน้อยอะไรอีก ผมว่าวุฒิภาวะผมมีพอสมควร ซึ่งตรงนี้สมาชิกชมรมที่รู้จักผมคงจะยืนยันกันได้ดี
หลังจากการแบนบอร์ดชมรม ไม่เข้าร่วมก็มีผลตามต่อมาอีกคือไม่ออนเอ็มคุยกัน (ซึ่งตอนจัดตั้งใหม่ ๆ คุยกันทุกวัน 10 คนขึ้นไป) หรือออนเอ็มคุยกันอยู่แล้วผม
เสือก โผล่เข้ามาก็จะเลิกคุย กลายเป็นผมคุยอยู่คนเดียวทันที จนผมก็เลิกเข้ามาคุยในเอ็มเหมือนกัน (ตอนนั้นจะคุยแต่แก๊งค์เสียวหนึ่ง เนื่องจากผมต้องสอนเค้าหาเงินต่อ)
แต่จะว่าไปมันก็ดีเหมือนกัน ผมกลับได้ไปมุ่งมั่นทำงานของผมจนประสบความสำเร็จ
ยังเท่านั้นยังไม่พอ
ต่อมาผมก็ทะลึ่งไปจัดสัมนาอีก ซึ่งบอกตรง ๆ ว่าก่อนจัดผมได้ถามแล้วว่ามีใครอยากเข้าร่วมไหม ผมไม่ได้อยู่ ๆ ก็อยากจัด เมื่อมีคนตอบรับว่าอยากเข้าร่วมผมก็จัดอย่างเป็นเรื่องเป็นราว และผมก็ประสบความสำเร็จกับการสัมนาครั้งนี้ตามสมควร ได้เงินมาก้อนหนึ่งว่างั้นเหอะ ทำให้เกิดความไม่พอใจ ตั้งท่ารังแครังคัดผมอีกแล้ว ว่ามาหลอกเงินเพื่อนสมาชิก
แต่แปลกคนที่โดนหลอกไม่ยักออกมาโวยวาย มีคนแอบหมั่นใส้ว่าผมลับหลังว่่า ไม่ได้หรอกมันจะได้เงินได้ยังไง ตัวมันเองเอาให้รอดก่อนเหอะ (เค้าคงลืมไปว่าแค่ผมจัดสัมนาแล้วมีคนเข้า ก็ถือว่าสำเร็จแล้ว ได้เงินมาเกือบสามหมื่น
)
ซึ่งตรงนี้ทำให้เกิดแก๊งค์เสียวรุ่นหนึ่ง ซึ่งจุดประสงค์และประวัติของมัน ผมเขียนบอกไปแล้วในเว็บผม ใครอยากรู้รายละเอียดไปตามอ่้านได้ครับ
จุดประสงค์ และ ประวัติเว็บเสียวสมุทรปราการยังครับ เท่านั้นยังไม่พอ หลังจากนั้นก็มีปัญหาตามมาอีก กับผมอีกแล้ว (ผมนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เนอะ) รองประธานรุ่นแรก มาบอกว่าผมลบไอดีเค้าทิ้ง
ซึ่งตรงนี้ ผมก็ยืนยันด้วยจรรยาบรรณของเว็บมาสเตอร์ ของอาชีพผมว่าผมไม่ได้ทำ ่ผมเลยปฏิเสธไป ด้วยอาการไม่แคร์สื่อ (ผมว่าศํกดิ์ศรี ขนาดเอาจรรยาบรรณของตัวเองมายืนยันนี่คงพอแล้ว)
ว่าไม่ได้ลบ เจ้าตัวเค้าลบเอง (มีคนเชื่อผมกลุ่มหนึ่ง)
เค้าบอกว่าผมลบ ตัวเค้าทำไม่เป็น (อันนี้ก็มีคนเชื่อเค้ากลุ่มหนึ่ง) เป็นผลให้รองประธานคนเก่าลาออกไป
อ๊าวววววว มีการแบ่งกลุ่มชนชั้นกันอีกแล้ว กลุ่มเด็ก ๆ (ผมอยู่กลุ่มนี้ ชอบ ๆ) กลุ่มอาวุโส หลังจากนั้นก็มีงานเข้ามาเรื่อย ๆ ผมไปประชุมทีไรจะต้องโดนขึงพืดเรื่องนี้ทุกที แม้กระทั่งประชุมใหญ่ ก็ยังโดนเรื่องนี้อีก ที่ประชุมรู้ดี
หลังจากที่ผมโดนแบนจากการเป็น เว็บมาสเตอร์ด้วยการไม่เข้าบอร์ดมาคุย เวลาออนเอ็มไม่คุยด้วย หลัง ๆ นี่ทักใครไปไม่มีตอบกลับ เวรละกรู
ผมเลยกระตุ้นให้เกิดการประชุมใหญ่ เพื่อให้แก้ปัญหานี้ ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่ได้ทำร้านเกมแล้ว เลยตั้งใจว่าจะไปลาออก ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่สุดท้ายผมไม่ได้ลาออก
ผลออกมาด้วยกลุ่มผู้อาวุโส ขอไม่เป็นสมาชิกและกรรมการ สรุปคือทิ้งชมรมไป ให้พวกผมดูแลกันเอง (แต่แอบทิ้งระเบิดเวลาไว้สืบราชการลับ เฮ้อ!!)
หลังจากนั้นผมและเพื่อน ๆ ในชมรมบางส่วน เริ่มมองไม่เห็นแล้วว่าใครเป็นพวกเรา ใครอยู่กับเราจริง ๆ บ้าง ใครที่เป็นสมาชิกชมรมด้วยความจริงใจบ้าง การคุยกันการพูดจากันเริ่มน้อยลง จนเกิดการหยุดรับสมาชิกชั่วคราวขึ้น ไม่มีการสัมภาษรับสมาชิกอีก
ผมเริ่มไม่รู้แล้วว่าใครเป็นสมาชิกบ้างที่รู้จักก็มีแค่ สมาชิกที่ ยังออนเอ็มคุยกันบ้างเท่านั้น
หลังจากนั้นผมก็เริ่มเรียกร้อง (จริง ๆ เรียกร้องมานานล่ะ) ให้พวกเราเข้าบอร์ดกันมากขึ้น คุยเอ็มกันบ้าง
ชมรมมันจะได้เป็นชมรม ไม่ใช่แค่เครื่องป้องกันหมา ซึ่งตรงนี้เป็นจุดประสงค์และ ข้อบังคับของชมรมเลยก็ว่าได้ แต่ข้อเรียกร้องก็ไม่เป็นผล ไม่มีใครสนใจชมรมเรา มีแต่หน้าเดิม ๆ ที่ยังคงแวะเวียนมาเสมอ ๆ
สำหรับกรณีครั้งหลังสุด ที่โดนหมาลง มีตัวละครออกมาประกอบหลายคนเหลือเกิน ซึ่งผมคงจะกล่าวอะไรไม่ได้ พูดได้แต่ในส่วนของผมว่า
ผมไม่รู้ว่าเค้าเป็นสมาชิกด้วยซ้ำ ตั้งแต่เมื่อไหร่ รับผ่านใคร เมื่อชมรมเราหยุดรับสมาชิกไปนานพอสมควร เนื่องจากกฏการรับสมาชิกคือตัองมีการสัมภาษณ์แนะนำตัวผ่าน MSN กันก่อน (เมื่อ MSN โดนแบนคุยกันไม่ได้เลยไม่มีการรับสมาชิกเพิ่ม)
สมาชิกที่ผมรู้จักก็มีแค่ที่ไปร่วมประชุมใหญ่ และ บางท่านที่ถึงไม่เข้าร่วมประชุม แต่มีการเข้ามาในบอร์ดเสมอ ๆ เคยคุย MSN กันบ้าง
คุณสิ่งที่อยากจะพูดอยากจะอธิบายมีอีกเยอะ แต่มันพูดออกมาได้ไม่หมด ว่าง ๆ ต้องนั่งคุย แต่จะมีใครไปหรือเปล่าเท่านั้น
อยากบอกตรงนี้อีกอย่างว่า แก๊งค์เสียวของผมไม่ได้เกี่ยวกับชมรมแต่อย่างใด ไม่มีการแบ่งแยกว่าแก๊งค์เสียว แบ่งแยกว่าชมรม
ชมรมของเราก็คือชมรม เป็นที่รวมตัวของเจ้าของร้านเกม
แก๊งค์เสียว ก็คือคนที่หวังพึ่งผมเรื่องการหาเงิน คนที่ต้องการความช่วยเหลือจากผมเรื่องการทำเว็บ อย่าเอาเรื่องมารวมกัน แ๊ก๊งค์เสียวไม่ได้มีส่วนอยู่ในชมรม เค้ามีเว็บไซต์และเว็บบอร์ดเป็นของตัวเอง มีอะไรเค้าไปคุยกันที่นั่น
ถ้าจะมีหลุดมาบ้างก็ตามผมมาจากที่อื่นและไม่รู้จะไปหาตัวผมต่อยังไง (บอกแล้วที่อื่นผมดัง) เค้าเลยมาพึ่งบอร์ดนี้ ซึ่งผมก็ไม่เห็นเสียหายตรงไหน และหลังจากตอบเค้าผมก็บอกให้ไปที่บอร์ดผมอย่ามารบกวนพื้นที่ของชมรม
ดังนั้นผมขอยืนยันตรงนี้ว่าไม่มีการแบ่งแยก ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นแกงค์เสียวแล้วจะช่วย จะนับเป็นเพื่อน
แค่เคยเข้ามาคุยกัน เคยเห็นหน้า เคยอยู่ในเว็บบอร์ดนี้ ผมก็ถือว่าเป็นเพื่อนแล้ว
แก๊งค์เสียว คือ แก๊งค์เสียว ชมรมคือชมรม อย่าเอามารวมกันครับ มันคนละกรณี คนล่ะบอร์ด ถ้าคุณรู้จักบอร์ดเสียวสมุทรปราการจริง คุณพูดแบบนี้ไม่ได้หรอกผมลบความเห็นทิ้งเลย บอร์ดนั้นเผด็จการกว่านี้มาก
(ในบอร์ดผม ล่าสุดผมลบห้องส่วนตัวสมาชิกทิ้งเล่นแก้เครียดไปแล้ว เนื่องจากไม่มีคนใช้)
แก๊งค์เสียวคือเรื่องของคนบ้าครับ พวกเค้าบ้าเงิน บ้าทำกินมีทางตรงไหนเอาหมดลาออกก็คือลาออกครับ ผมลาออกไปแล้วใครจะลาออกตามผมไม่ได้ว่า ผมไม่ได้สนใจอีกแล้ว อย่างที่บอกผมจะออกไปทำเว็บบอร์ดของผมเอง
ทำเว็บบอร์ดร้านเกมนี่ล่ะ ใครอยากตามไปผมยินดี และผมว่ามันจะเป็นเพื่อนกันจริง ๆ แบบไม่ใส่หน้ากากด้วย
ผมจะได้รู้สักทีว่าผมมีเพื่อนในวงการนี้จริง ๆ เท่าไหร่
อ้อชื่อกลุ่มใหม่น่าจะเป็น กลุ่มเพื่อนร้านเกม ประมาณนี้ครับ ไม่มีแบ่งแยกอำเภอ และจังหวัด ยังไงผมขอปรึกษากับผู้ร่วมก่อการก่อน ติดตามตอนต่อไปแล้วกัน
