เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พ่อของผมได้เล่าให้ฟัง พ่อเล่าให้ฟังว่าเมื่อตอนพ่ออายุประมาณ 15 ปี ทำงานช่วยแม่(คุณย่า)หาบขนมขายตอนเย็น และได้ผ่านมาเห็นอุบัติเหตุ(ที่ได้เกิดขึ้นแล้ว) ซึ่งตำรวจกำลังห่อศพด้วยผ้าดิบ (สมัยแต่ก่อน ไม่มี ร่วมฯ กับ ปอฯ) พ่อผมเลยเดินเข้าไปดู พ่อบอกว่าตอนนั้นพ่อแหวกคนเข้าไปยืนดู เห็นคนตายถูกห่อด้วยผ้าดิบเรียบร้อยไปแล้ว และตำรวจกำลังทำงาน อย่างวุ่นวาย พ่อผมสังเกตเห็น มีคนแก่คนนึงนุ่งขาวห่มขาว ยืนอยู่ด้านหน้า พ่อผมเลยเดินเข้าไปถามว่ามีอะไรเกิดขึ้น ก่อนที่พ่อผมจะถาม คนแก่คนนั้นได้พูดกับพ่อผมก่อนประมาณว่า "เห็นชายผ้าดิบที่ห่อศพนั้นมั๊ย ไปฉีกเอามาแล้วเค้าจะคอยคุ้มครองเอ็ง และครอบครัวเองให้แคล้วคลาด" พ่อผมงงไม่รู้เค้าพูดแบบนั้นทำไม เลยหันไปมองที่ศพ สังเกตเห็นว่ามีชายผ้าดิบตรงมุมที่ยื่นออกมาอยู่ พอหันกลับไปอีกที คนแก่คนนั้นหายไปซะแล้ว ด้วยความที่พ่อผม ยังวัยรุ่นอยู่เลยอยากจะลองดู ซึ่งสมัยแต่ก่อน ไม่มีการกั้นผ้า กันเขตแบบสมัยนี้ พ่อผมเลยเดินเข้าไปฉีกชายผ้าออกมายาวพอสมควร แล้วเดินออกมา ไปช่วยคุณย่าขายของต่อ หลังจากนั้นกลับบ้าน พอจะเดินเข้าบ้าน มีความรู้สึกว่ามีลมพัดออกมาจากบ้านแรงมาก แล้ว โกฐใส่กระดูกของ ปู่ทวด ได้หล่นลงมา พ่อผมเลยนึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้บอกผีบ้านผีเรือน เจ้าที่เจ้าทาง ว่าได้นำผ้าดิบห่อศพเข้ามาด้วย จึงได้ยกมือพนม บอกเจ้าที่เจ้าทาง หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เมื่อถึงเวลากินข้าว ต้องเรียกกิน ไม่งั้นจะเกิดเหตุการแปลก ๆ ขึ้น หลายวันต่อมา พี่ชายพ่อผม ชวนพ่อไปเที่ยวงานวัดกับเพื่อน ๆ พอดึกจึงเดินทางกลับบ้าน พี่ชายพ่อและเพื่อน ๆ ชวนพ่อให้ไปกินต่อที่บ้าน (อยู่คนละบ้าน) บ้านพ่อผมอยู่ แถวบ้านช่างหล่อ ส่วนพี่ชายอยู่วัดยาง (แถว ๆ พรานนก) ทางสมัยก่อนต้องเดินผ่านสวน ผ่านไร่ของชาวบ้าน เดินผ่านวัด พ่อบอกว่า หมาหอนตลอดทาง และมีความรู้สึกว่า เหมือนมีคนเดินตามมาตลอดทาง แต่ก็ถึงบ้านโดยปลอดภัย เช้าขึ้นมา นักเลงแถว ๆ นั้น ที่เคยมีเรื่องกับเพื่อนพี่ชายพ่อ มาหาพ่อแล้วบอกว่า เมื่อคืนกะว่าจะดักตีเพื่อนพี่ชายพ่อ แต่ไม่กล้า เพราะเห็นคนตัวใหญ่มา ตัวดำสนิท ตาแดงกล่ำ เดินตามหลัง พวกเพื่อน ๆ พี่ชายพ่อ มาเลยไม่กล้า แถมยังไปเข้าฝันให้มาขอโทษและไม่เอาเรื่องต่อกัน เลยกลัว ถึงได้มาบอก พี่ชายพ่อผม กับพ่อผม ยืนฟังแล้ว ขนลุกตาม ๆ กัน หลังจากนั้นพ่อผมได้ไปทำงานที่ นครนายก กับพ่อ (ปู่ผมเอง) พ่อผมทนไม่ไหวจริง ๆ เพราะมันน่ากลัวมาก เดินไปไหนมีแต่คนบอกว่ามีคนเดินตาม ตัวใหญ่ ดำ ตาแดงน่ากลัวมาก เหมือน ๆ กันหมด สุดท้าย พ่อผม ยกมือพนมเหนือหัว ถอดผ้าดิบออก แล้วมัดเอาไว้กับต้นไม้ในสวนที่นครนายก แล้วกลับบ้านพร้อมพ่อ(ปู่) ทันที หลังจากนั้นค่อยเล่าให้พ่อ(ปู่)ฟัง พ่อ(ปู่) จึงทำพิธีปล่อยของให้พ่อ เพราะเค้ายังตามมาหลอกหลอนตลอดเวลา แต่หลังจากทำพิธี ก็ไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกเลย เป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ของพ่อที่ได้ถ่ายทอดมาให้ผมได้ฟัง : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เป็นความเชื่อส่วนบุคคล
